عروج همتم امشب خیال قامت کیست

هنوز فرصت نازیست رنجه کن قدمی

نی ام به مشق خیالت کم از چراغ خموش

بلغزش مژه من هم شکسته ام قلمی

ز خود برآمدنی می زند به دل علمی

کجا روم که برآرم سراز خط تسلیم

به کنج زانوم آفاق خورده است خمی