چو شبنم آب شو شاید گل اشکی بخندانی

نمی باید به تعمیر جسد خون جگر خوردن

بنای نقش پایی را چه معموری چه ویرانی

به رنگ غنچه تاکی داغ بیدردی به دل چیدن

هوس در نسخه تسلیم ما صورت نمی بندد

نگه نتوان نوشتن بر بیاض چشم قربانی

بهار سادگی مفت ست گلباز تماشا را