جماعتی که به بزم خیال محو تواند

سحر به دوش نفس بسته است آسانی

به عالمی که خیال تو نقش می بندد

نفس نمی کشد از شرم خامه مانی

هزار آینه دارتد غیر حیرانی

خیال حلقه زلف تو ساغری دارد

که رنگ نشئه آن نیست جز پریشانی