به شوخیهای کثرت سعی وحدت بر نمی آید

خمی دارد فلک هم از کلاه بی سر و پایی

جنون عشق توفان می کند در پرده شوقم

گریبان می درد از بند بند نی دم نایی

چه سازد گر نسازد با خیالی چند تنهایی

به تمثالی که در چشمت سر و برگ چمن دارد

ز خود رنگی نمی کاهی که بر آیینه افزایی