به عریانی سر یک رشته دامانت نمی گیرد

خباثت پیشه کن دنیاست آخر پیش می آیی

چه افسون اینقدرها دارد از قرب دلت غافل

که منزل در بغل گم کرده دوراندیش می آیی

جنون کن گر برون از عالم تشویش می آیی

حباب نقد هستی امتحانی دارد از صفرت

کمی هم زین میان گر رفته باشی بیش می آیی