هرآنچه می رسد از غیب می نهم به حضور

مرا از آن چه که در شهر جایگاهی نیست

به غیر رزق مقدر که می خورم شب و روز

مرا ز ملک جهان بهره جز نگاهی نیست

خدای غیب بود حاضر ار گواهی نیست

ورای عالم جانم حواله گاهی هست

گرم ز عامل دیوان حواله گاهی نیست