همی نه فتنه ملکی که فتنه تن و جانی

جهان به روی تو تازه است و جان به بوی تو زنده

جهان جان تویی امروز از آنکه جان جهانی

همین نه آفت شهری که آفت دل و دینی

ترا ذخیره راحت شمردم از همه عالم

چو نیک دیدمت آخر نیی ذخیره زیانی

امان خلق نیی از برای خلق عذابی