ای زلف اگر نه چهره جانان من بت است

از غمزه هر زمان به دلم تیر می زنی

ای لب اگر تو معدن شهدی وکان قند

بر زخم ما چگونه نمک می پراکنی

تاکی مقیم خدمت او چون برهمنی

نشگفت کاتش رخ یار است شعله ور

تا تو همی به جنبش چون باد بیزنی