در انتظار صید شکار رمیده ای

وی خالک سیاه تو هم زان شکنج زلف

بنمای رخ که شبروکی شوخ دیده ای

متواریک چو دانه نظر می کنی ز دام

مانند زاغ بچه نارسته پر و بال

تن گرد کرده در دل مادر طپیده ای

دزدیده ای دل من و از دیده گشته دور