دزدیده ای دل من و از دیده گشته دور

در انتظار صید شکار رمیده ای

مانند زاغ بچه نارسته پر و بال

تن گرد کرده در دل مادر طپیده ای

در زیر پرده پرده مردم دریده ای

دزد دل منی ز چه جان بخشمت به مزد

جز خویش دزد مزدستان هیچ دیده ای