تا چه گوید شه چو بیند شهری از جورت خراب

ورنه از شیراز غوغا خیزد ازمردم خروش

پند نشنیدی و شهری را که بی آشوب بود

زآتش سودای خود چون دیگ آوردی به جوش

مصلحت را از وفا چندی در آبادی بکوش

ترسمت سلطان بگیرد کاینهمه غوغا ز تست

یا سفرکن زین ولایت یا دو چشم خود بپوش