آن روزکه بی واسطه کوره آتش

تا پایه تخت تو مهیا کند از عاج

بر مقدمت از بهر شرف بوسه زند بخت

بر تارکت از فرط شعف سجده برد تاج

درکان ز تف تیغ گران آب شود زاج

چشمک زند از گرد سپه نوک سنان ها

چون بر زبر چرخ کواکب به شب داج