گشت ز آهنگت دوتاری دل هراسان ای ملک

رفعت کاخت اگر می دید چرخ چنبری

از ازل در دل نمی آورد فکر برتری

چون زری شبدیز راندی زی خراسان ای ملک

هردو را بر تیره دل اندیشه رزمت گذشت

نز پی گردنکشی ز اندیشه جان ای ملک

چهره اقبالشان در ششدر خواری فتاد