همشیره حورست نه فرزند فرشته است

میری که بود حافظ زندان سکندر

وز حکم ملک ملک سلیمانش مسخر

روی تو بهارست نگارا نه بهشتست

در طینت تو کرده خدا دل عوض گل

وانگه به دل آب به مهتاب سرشته اس

زلف تو عبیرست نه عودست نه دودست