سودای توام پیشه بود عشق توام فن

زین بار مرا کاسته چون که تن چون کوه

زان خار مرا آمده دل روزن روزن

باریک تر از رشته سوزن بود آن لب

با اینهمه ام دیدن روی تو پری شان

با اینهمه ام جستن وصل تو پریون

چون می نگرم بستن با دست به چنبر