همچو خم صاحبدلی باید که داند این سخن

لاله ای بین کاو به نرگس ارغوان می پرورد

می شفیع ماست پنداری که با چندین گناه

در دل و جانمان بهشت جاودان می پرورد

کانکه گل را گل کند دل را همان می پرورد

راست گویم بر خم می سجده می بایست کرد

زانکه در یکمشت گل یک ملک جان می پرورد