کانکه گل را گل کند دل را همان می پرورد

می شفیع ماست پنداری که با چندین گناه

در دل و جانمان بهشت جاودان می پرورد

همچو خم صاحبدلی باید که داند این سخن

راست گویم بر خم می سجده می بایست کرد

زانکه در یکمشت گل یک ملک جان می پرورد

وصف می زین به نیارم کرد کاندر مدح شاه