زآتش خورشید گلش آب گشت

روزی از بس که هواگم شد

روهینا موم صفت نرم شد

خاطرش از گرما بیتاب گشت

از پی راحت سوی سرداب شد

آهوی چشمش به شکر خواب شد

مطبخی از بهر طعام سره