مصرع نخست · شماره 159از پی راحت سوی سرداب شدشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.156روهینا موم صفت نرم شد#157خاطرش از گرما بیتاب گشت#158زآتش خورشید گلش آب گشت#159از پی راحت سوی سرداب شدانتخابشده160آهوی چشمش به شکر خواب شد#161مطبخی از بهر طعام سره#162داشت قضا را بره ای نادره#دربارهٔ این سطرسطر شماره 159 از «مثنوی» است.سطر پیشینزآتش خورشید گلش آب گشت→سطر بعدیآهوی چشمش به شکر خواب شد←