مصرع نخست · شماره 161مطبخی از بهر طعام سرهشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.158زآتش خورشید گلش آب گشت#159از پی راحت سوی سرداب شد#160آهوی چشمش به شکر خواب شد#161مطبخی از بهر طعام سرهانتخابشده162داشت قضا را بره ای نادره#163آهوی چین شیفته چشم او#164نرم تر از موی بتان پشم او#دربارهٔ این سطرسطر شماره 161 از «مثنوی» است.سطر پیشینآهوی چشمش به شکر خواب شد→سطر بعدیداشت قضا را بره ای نادره←