در تماشاگه حسن تو به هنگام نثار

گریه از پاره دل دوخته پیراهن چشم

از دلم تا به در دیده صد آتشکده ساخت

گریه شوق که گلخن شد ازو گلشن چشم

سر به پیشانی خورشید زند خرمن چشم

عرفی امروز ببینم که بود بهر وداع

گریه را دست در آغوش دل و گردن چشم