جام جهان نما نگر روی در آینه نما

مست و خراب و ساکنم برسرکوی میفروش

زاهد و کنج صومعه او ز کجا و ما کجا

جام جهان نمای ما آینه جمال او

هر که گدای او بود پادشهست بر همه

شه چه بود که پادشه بر در او بود گدا

سید رند مست ما بنده بندگی او