که در این آب و هوا پرورش رندان است

در سراپرده دل خلوت دلدار من است

خوش مقامی که در او تکیه گه سلطان است

در خرابات قدم نه دمکی خوش بنشین

چون همه آینه حضرت او می نگری

در هر آئینه که بینم به حقیقت آن است

گوش کن گفته سید بشنو از سر ذوق