وصل و هجران که عاشقان گویند

جنت و حور در هوای من است

دنیی و آخرت بود دو سرا

دو سرای چنین نه جای من است

از فنای من و بقای من است

نور من عالمی منور کرد

این همه روشن از ضیای من است