از فنای من و بقای من است

دنیی و آخرت بود دو سرا

دو سرای چنین نه جای من است

وصل و هجران که عاشقان گویند

نور من عالمی منور کرد

این همه روشن از ضیای من است

من دعاگوی نعمت اللهم