کنج دل گنجینه عشق ویست

خوش بود جانی که با جانان بود

نور او در دیده ما رو نمود

گرچه از چشم شما پنهان بود

جای گنجش در دل ویران بود

هر که دید آئینه گیتی نما

بر جمال خویشتن حیران بود