هر که دید آئینه گیتی نما

گرچه از چشم شما پنهان بود

کنج دل گنجینه عشق ویست

جای گنجش در دل ویران بود

بر جمال خویشتن حیران بود

ذوق ما از عقل می پرسی مپرس

این کسی داند که او را آن بود