سیراب شود هر که چو ما همدم ما شد

هر رند که در کوی خرابات درآمد

از دار فنا آمد و با دار بقا شد

ما جام حبابیم و پر از آب حیاتیم

سلطان سراپرده میخانه عالم

از ذوق گدایان خرابات گدا شد

صوفی به صفا دردی دردش چو بنوشد