که پیر میکده عشق این چنین فرمود

بیا و کشته ما شو که تا شوی زنده

بیا و بنده ما باش و خواجه موجود

بیا و جبهه دستار عقل را بفروش

بیا که از لب ساغر حیات می ریزد

بیا که از دم مطرب همی سوزد عود

رسید عشق ز خمخانه قدم سرمست