بیا که از دم مطرب همی سوزد عود

بیا و جبهه دستار عقل را بفروش

که پیر میکده عشق این چنین فرمود

بیا که از لب ساغر حیات می ریزد

رسید عشق ز خمخانه قدم سرمست

به یک کرشمه دل از دست عالمی بربود

کشیده بر کتب دل که ما محب تو ایم