بیا که از لب ساغر حیات می ریزد

بیا و بنده ما باش و خواجه موجود

بیا و جبهه دستار عقل را بفروش

که پیر میکده عشق این چنین فرمود

بیا که از دم مطرب همی سوزد عود

رسید عشق ز خمخانه قدم سرمست

به یک کرشمه دل از دست عالمی بربود