خوش بود آتشی چنین بی دود

در همه آینه جمال نمود

از همه رو دری به ما بگشود

غیر را سوخت آتش غیرت

دع نفسک به ذوق دریابش

تا بیابی ز وصل او مقصود

درد دردش دوای درد دل است