تا بیابی ز وصل او مقصود

غیر را سوخت آتش غیرت

خوش بود آتشی چنین بی دود

دع نفسک به ذوق دریابش

درد دردش دوای درد دل است

نوش می کن که این بود بهبود

این عنایت نگر که آن حضرت