رندان سراپرده میخانه در این دور

آنها که طلبکار لقایند کجایند

در آینه حسن تو نمایند خدا را

صاحبنظرانی که منور به خدایند

شاید که به پابوس تو هر دم به سر آیند

بی دردی دردت نتوان یافت دوائی

دلها همه زان خسته این درد و دوایند