نقش غیرش از خیال ما به کلی برده اند

تا ابد این سلطنت ما را عطا فرموده اند

ما خراباتی و رند و عاشق می خواره ایم

عالمی پیمانه پر می به ما پیموده اند

بنگر این آئینه روشن که چون بزدوده اند

مجلس رندانه ما بزم سرمستان بود

باده نوشان جهان از ذوق ما آسوده اند