خیالش نقش می بندی رها کن دل ز جان بگذر

در این دریای بی پایان در آ با ما خوشی بنشین

نشان بی نشان پرسی ز نام و از نشان بگذر

هوای عشق او داری هوای خویشتن بگذار

خرابات است و ما سرمست و ساقی جام می بر دست

بهشت جاودان جویی به بزم عاشقان بگذر

اگر مست خوشی بینی به چشم خویش بنشانش