زنگ ز آئینه روان برداشت

در زمان چون که مست شد ساقی

شیشه را مهر از دهان برداشت

باده چون گرم شد به صیقل روی

هر کدورت که داشت دل از درد

درد او آمد از میان برداشت

باده از حلق شیشه صافی