تا هلالی لعل می گون تو دید از هوش رفت

این قبای حسن دایم زیور آن دوش باد

گه گهی شب ها در آغوش خودت می بینم به خواب

دست من روزی به بیداری در آن آغوش باد

زین شراب لعل تا روز ابد مدهوش باد