در روزگار هجر تو روزم سیاه شد

تا هر دو در فراق بنالیم زار زار

از بس که ریخت گریه خون در کنار من

پر شد از این کنار، جهان، تا به آن کنار

بر روز من ببین که چه ها کرد روزگار

چون دل اسیر توست، ز کوی خودش مران

دل داریی کن و دل ما را نگاه دار