گر به سررشته مقصود رسیدی دستم

بیش از این کاش گرفتار غمت می بودم

گر به پرسیدن من لطف نمی فرمودی

همچنان کشته تیغ دو دمت می بودم

دست در سلسله خم به خمت می بودم

گر مرا حشمت کونین میسر می شد

همچنان بنده خیل و حشمت می بودم