به درویشی افتد ، شود شوربخت

یکی نیک دان بخردی کز جهان

زبون افتد اندر کف ابلهان

دگر پادشاهی که از تاج و تخت

ازین پرنیان زان دلم شد دژم

که دیدم بر او چهرۀ شاه جم

به یاد آمدم فر و فرهنگ اوی