که دیدم بر او چهرۀ شاه جم

دگر پادشاهی که از تاج و تخت

به درویشی افتد ، شود شوربخت

ازین پرنیان زان دلم شد دژم

به یاد آمدم فر و فرهنگ اوی

بزرگی و دیهیم و اورنگ اوی

ز خوی بد چرخ ماندم شگفت