ز خوی بد چرخ ماندم شگفت

که دیدم بر او چهرۀ شاه جم

به یاد آمدم فر و فرهنگ اوی

بزرگی و دیهیم و اورنگ اوی

که مهر از چنان شه چرا برگرفت

یکی زشت را کرد گیتی خدیو

که از کتف مارست و از چهره دیو