بسی آفرین خواند از ایزد بروی

بر و بازوی و تیغ و خفتانش لعل

ز خون جگر بسته بر دیده یون

گشاده چو اکحل رگ از نیزه خون

گهش دست بوسید و گه چشم و روی

به خوان یکسر ایرانیان را نشاند

بر ایشان بسی زر و گوهر فشاند