گهش دست بوسید و گه چشم و روی

ز خون جگر بسته بر دیده یون

گشاده چو اکحل رگ از نیزه خون

بسی آفرین خواند از ایزد بروی

به خوان یکسر ایرانیان را نشاند

بر ایشان بسی زر و گوهر فشاند

همی گفت در کوشش و دار و برد