ز خون جگر بسته بر دیده یون

پذیره شدش زود مهراج شاه

جهان دید کوبان سمندش به نعل

بر و بازوی و تیغ و خفتانش لعل

گشاده چو اکحل رگ از نیزه خون

بسی آفرین خواند از ایزد بروی

گهش دست بوسید و گه چشم و روی