آفرین بر دل نرم تو که از بهر ثواب

چون به هر حال برازنده ناز آمده ای

آب و آتش به هم آمیخته ای از لب لعل

چشم بد دور که بس شعبده بازآمده ای

کشته غمزه خود را به نماز آمده ای

زهد من با تو چه سنجد که به یغمای دلم

مست و آشفته به خلوتگه راز آمده ای