تهی از هنر همچو از بار بید

زد از خشم و کینه گره بر برو

شد آشفته از کین دل بر بهو

چنین گفت کای گشته از جان نمید

چه کردم به جای تو از بد بگوی

که بایست شد با منت جنگجوی

به گیتی همی مانی ای بدگهر