که هرگز مگر دان ورا ارجمند

به گیتی همی مانی ای بدگهر

که هر چند به پروری زشت تر

به اندرز چندم پدر داد پند

من از پند او روی برگاشتم

ترا سر ز خورشید بگذاشتم

شناسند یکسر همه هند و سند