چو میشان نهفته همه تن به موی

در آن بیشها مردم بیشمار

گیا خوردشان یا بر میوه دار

چو مردم گشاده کف دست و روی

یکی بهره را موی سر تا میان

چو قرطاس تن چهره چون زنگیان

ز بیگانه مردم بودشلن گریز